Familie

Boyd heet eigenlijk Benyamin maar verandert zijn naam, identiteit en verleden als hij met zijn moeder naar een huisje in het bos vlucht om de papparazzi te ontlopen. Die zitten achter zijn vader aan, één van de populairste tv-presentatoren van het land. Een soort Carlo Boszhard die er een meester

Alles verandert voor Bert op de dag van de grote ramp. Zijn vader is treinmachinist en komt om bij een frontale botsing op het spoor. Op die dag stopt hij met praten, al deed dat hij al niet veel. Tine Mortier schreef een klein boekje met de wat cryptische titel

Het Poolse meisje Kasienka komt met haar moeder nogal onverwacht op een kamertje in Engeland te wonen. Ze zijn op zoek naar hun vader respectievelijk echtgenoot, die hen plots heeft verlaten, en allang een nieuw gezin is begonnen. Moeder blijft hangen in verdriet en ontkenning en Kasienka moet opboksen tegen

Kees moet er om lachen dat ze op alles ja zegt. Zo'n grappige oude mevrouw heeft hij nog nooit meegemaakt.  Heet u Miep, of heet u Toos of Jeanette? Bent u honderd, tweehonderd of driehonderd? Op alles zegt ze ja, ook op de vraag of ze de zus van Sinterklaas

'U mag me Zoe noemen. U was zo dapper om uw fout op te biechten, maar ik ben te laf om in een brief te onthullen wie ik in werkelijkheid ben'. Zoe schrijft brieven aan meneer Harris, die in de dodencel zit voor de moord op zijn vrouw. 'Op de

Naar mijn mening één van de meeste humoristische prentenboeken van dit decennium: Held op sokken van Bette Westera en Thé Tjong-Khing. Het boek was een succes en won een Zilveren Griffel. En wat doe je met een succesformule? Juist, daar borduur je op voort of erger nog: die melk je

Robin Corbee viel op met haar columns die werden gebundeld in Het leven is fanspastisch. Een roman schrijven is van een andere orde maar de uitgeverij durfde het met haar aan en maakte er een mooie uitgave met een prachtige cover van. Robin Corbee doet een dappere poging met een

Waar zal Maartje nou weer eens over gaan dromen? Dat is geen vraag want het gaat als vanzelf, iedere nacht weer. Ze maakt reizen over bergen en door dalen en daar vertelt ze bij het ontbijt enthousiast over.  Haar grote broer Bor is nukkig en vindt dat zijn zusje kletst,

'Toen we elf waren, veranderde er van alles. Ik bedoel: Fiebie veranderde. Ze werd rustiger. Ze huilde minder en zeurde niet meer de hele tijd. Ze bleef natuurlijk wel een meisje, daar was niks tegen te beginnen.' Bas en zijn nichtje Fiebie raken steeds meer op elkaar gesteld en dat

Stripachtige ilustraties in kinderboeken zijn een trend en Kathleen Vereecken en Eva Mouton dachten: dat kunnen wij ook. Ik heet Jan en ik ben niets bijzonders lijkt een reactie op de enorm populaire Het leven van een loser-reeks en als zodanig een geslaagde variant: slimmer, inhoudelijker en grappiger. Maar uiteindelijk