‘Ila en de dingen’ van Enne Koens. Illustraties Roozeboos, Luitingh-Sijthoff, 8+
De achtjarige Ila hoort wat haar ouders zeggen. Ze gaan uit elkaar, maar ze kan er niet om huilen en voelt er niet bij. Ila observeert en stelt vast, maar ze blijft in haar hoofd. Daar wordt die ene vraag steeds groter. Hij staat ook letterlijk bijna honderd keer achter elkaar: WAAROM?
In het niet zuinige aanbod aan kinderboeken over echtscheidingen, onderscheidt Enne Koens zich met een geloofwaardig en ontroerend verhaal. Over een meisje dat boos, verdrietig en angstig is omdat ze een nieuwe werkelijkheid moet leren accepteren. Tijdens een vakantie met haar vader brengen de dingen om haar heen de gevoelens onder woorden die Ila zelf te eng vindt om uit te spreken. Ze helpen haar de situatie en haar gevoelens beter te begrijpen.
Een fantasierijk gegeven dat goed werkt. Natuurlijk is het Ila zelf, maar door de dingen het te laten vertellen, wordt het behapbaarder. De dingen hebben een krachtige, dan weer confronterende en soms ook relativerende vertelstem. Dat voelt waarachtig aan, ook door de ondersteuning van de illustraties van Roozeboos, die in stripachtige vorm helpen het verhaal te vertellen. De interactie tussen tekst en beeld werkt verrassend goed.
Koens geeft er opnieuw blijk van zich in te kunnen leven in de gedachtewereld van kinderen van rond de acht jaar en weet daar een liefdevol en daardoor troostend verhaal van te maken. Zonder het mooier te maken dan het is.
