anders

Een gedurfd en fascinerend omslag, puur wit met de titel Albino in relief. Hey, denkt de recensent, daar heb ik nog niet zo vaak, of misschien wel nooit, een jeugdboek over gelezen. Over, in dit geval, een jongen met de pigmentziekte en de daarbij horende problemen met ogen en licht.

De oom van Stan krijgt het na zijn ontslag bij de scheepswerf een beetje in zijn bol en begint thuis een conservenvisfabriekje wat al snel op meerdere manieren uit de hand loopt. Stan woont bij zijn oom en tante maar besluit zijn biezen te pakken en sluit zich aan bij

Vier wezentjes met een muts op, drie hebben er een pluim aan hangen, bij de kleinste zit er een pompoen op. Wellicht een subtiele hint om aan te geven dat junior net even anders is, hij is dan ook de enige zonder vangnetje. De andere drie hebben een plan: ze

Kees is zo'n jongen die raar wordt gevonden omdat hij alles anders doet dan anderen. Hij heeft een hekel aan de regeltjes en vastigheden. Waarom zou 2 plus 2 altijd 4 moeten zijn en niet een keer 5? 'Ik wou gewoon eens iets anders verzinnen', zegt Kees, wat hem op

Het hoogste doel in het leven van de ouders van Barnaby Brocket is normaal zijn. Ze zijn doodsbang voor iedereen die anders is en willen zelf al helemaal niet opvallen. Natuurlijk krijgt net dit echtpaar een zoon die een heel bijzondere eigenschap heeft: Barnaby zweeft. Als hij niet wordt vastgebonden,

Joep is erg onrustig en kan niet slapen. Gisteren heeft hij uren met Dirk, zijn nieuwe buurschaap gespeeld. 'En dan ineens weet hij het. En iedereen moet het weten!'. Joep is  verliefd. Er is alleen één probleempje: Joep stottert. En dan valt het niet mee om een blijde boodschap te

Pas na 100 pagina's beschrijft de zus van Auggie het gezicht van haar broertje, waardoor duidelijk wordt hoe vreemd zijn gezicht is gevormd. Zijn ogen zitten te laag en puilen uit hun holtes, hij heeft geen wenkbrauwen, zijn oren zijn rare stompjes, hij heeft veel littekens rond zijn mond en

De meeste Nederlandse en Vlaamse kinderen kunnen het zich waarschijnlijk moeilijk voorstellen dat er een tijd was dat een allochtoon kind in de klas een uitzondering en daarmee een bezienswaardigheids. Koningskind speelt halverwege de jaren zeventig als er in de klas van Leentje een donker meisje komt.  'Ik kreeg zin

Het is onmiskenbaar Ted van Lieshout, op die klassenfoto uit 1964. En als het niet gefotoshopt is dan was hij dus toen al een eigenzinnig baasje, want hij droeg een jurkje naar school. In het bijpassende vers gaat het over Joris Jan Bas die zich niks aantrekt van de pesterijen.

'Ik was dus wit met stippellijntjes en niemand wilde weten wat er binnen de lijntjes gebeurde. Tot ik op een dag zelf buiten de lijntjes ging lopen.' Het mag en kan de lezer niet ontgaan, al op de eerste pagina van Plafondmeisje wordt hét thema op de kaart gezet. Het