8+

Larski slaat alarm is een boek dat de veel bekroonde non-fictie auteur Frank Westerman (o.a. De graanrepubliek en Ararat) samen met zijn dochter Vera maakte na een kerstvakantie op Schiermonnikoog. Niet de zoveelste BN-er die een uitstapje maakt naar het kinderboek maar een serieuze auteur die kan schrijven en iets

Het titelgedicht begint met het alarmerende zinnetje: 'Ik moet altijd opletten'. Voor muggen, zwarte spinnen, enge mannen en vervelende ooms. De dreiging die daar vanuit gaat, geeft een onaangename kriebel. Groothuis relativeert dan weer: voor slangen hoef je niet bang te zijn want die zijn hier niet. Maar in het

Sofie en de pinguïns verscheen in 2012 en was een alleraardigst 'mensen-en-dieren-boek' met veel grappige extra's en illustraties. Wel zo'n boek waarvan één deel wel genoeg leek te zijn maar ja, de serie-ziekte heerst en dus verschijnt ook van dit boek een volgend deel. En verhip, Sofie en het vliegende jongetje

De dunne grens tussen waan en werkelijkheid is de rode draad van Dertien rennende hertjes. Het thema is niet nieuw, in veel jeugdboeken komen denkbeeldige vriendjes en figuren voor die de karakters helpen om zich door het leven te slaan. Meestal gaat daar een traumatische gebeurtenis aan vooraf of zijn

Nummer 5 alweer, van het Querido Poeziespektakel en mijn voorstel is om het hierbij te laten of het project op zijn minst een tijdje rust te gunnen. Het doel is misschien niet bereikt maar kinderpoëzie zit duidelijk weer in de lift, er verschenen dit jaar bundels van onder andere Ted van

Jacques Vriens schrijft naast zijn bekende boeken over meesters en juffen en hun belevenissen op scholen ook zo nu en dan een historisch kinderboek. Tien torens diep is daarvan de bekendste, vooral omdat er een televisieserie van is gemaakt. Strijd om de kathedraal speelt zich af in het zuiden van

Tosca Menten is een no-nonsense schrijfster. Ze schrijft grappige en gekke boeken, waaronder de reeks over Dummie de Mummie, die veel kinderen aanspreken. Haar werk is pretentieloos en ze behoort niet tot het literaire keurkorps maar ze schrijft wel erg prettig en stilistisch beter dan sommige auteurs die vooral het

Deel twee van de serie Flits, over een ondergrondse schookrant. Opvallend dat Oldenhave en illustrator Rick de Haas, veel meer dan in het eerste boek, de samenwerking zijn aangegaan. In Flits de nieuwsjagers maakte De Haas gewoon de illustraties, nu is er gekozen voor het ontzaglijk populaire format van Het leven van een loser,

Pio doet tegen wil en dank mee aan een hanengevecht met een haan die hij bij de watervallen heeft gevonden. Hij vreest dat zijn haan het niet overleeft maar hoopt tegen beter weten in er veel geld mee te verdienen. Zijn vader heeft zijn werk verloren door het gokken op

Het is onmiskenbaar Ted van Lieshout, op die klassenfoto uit 1964. En als het niet gefotoshopt is dan was hij dus toen al een eigenzinnig baasje, want hij droeg een jurkje naar school. In het bijpassende vers gaat het over Joris Jan Bas die zich niks aantrekt van de pesterijen.