‘De mooiste van het land – sappige weetjes en verhalen over de appel’ van Evelien De Vlieger, illustraties Jeska Verstegen, Lannoo, 8+
Nu bijna alle dieren hun eigen non-fictie kinderboek hebben, gaan we over op het fruit. Dat is natuurlijk een beetje flauw en cynisch. Er zijn wel degelijk veel redenen om juist over de appel een boek te maken, en ik sluit niet uit dat de banaan ook een prima boek op gaat leveren.
De appel is natuurlijk de oervrucht waar het allemaal mee is begonnen. Al begint Evelien De Vlieger nog vroeger, met een zelfverzonnen verhaal over een beer die geboeid raakt door ‘dat pratende, rode dingetje aan een boom’. Vervolgens schakelt ze door na een alleraardigst gesprekjes tussen God, de slang, Adam & Eva en de alwetende appelworm. De bewoners van het paradijs kunnen dat eeuwige leven vergeten, maar Eva smokkelt lekker wel drie appeltjes onder haar vijgenblad mee.
De Vlieger hanteert de opgeruimde en losse toon die we kennen van Het grote kippenboek. Het leest vlot en gemakkelijk en de taal is speels, maar niet opgelegd humoristisch. Knap hoe De Vlieger zich van kippoloog tot appelkenner heeft omgeschoold.
Want er valt nogal wat te vertellen over dat ronde ding. Bijvoorbeeld dat de Golden Delicious de succesvolste appel aller tijden is en het antwoord op de vraag of Granny Smith echt een oma was? (spoiler: ja!). De mooiste van het land is opgebouwd uit vijftien verhalende hoofdstukken waarin wordt ingegaan op de appel in verhalen en overleveringen. Na de bijbel komen we via de Griekse mythen en Romeinse geschiedenis natuurlijk uit bij Sneeuwwitje, de Verhalen van 1001 nacht uit bij Robin Hood. Bij ieder hoofdstuk volgt een toelichting en antwoorden op heel diverse vragen. Waarom zijn er zo wetinig grote appelbomen? Hoe zijn appels vanuit Kazachstan in de rest van de wereld beland? Hoe lang bestaat het woord appel al? Uit die laatste vraag leren we dat alle ronde vruchten die boven de grond groeiden en rauw werden gegeten vroeger appel werden genoemd. Net als dat ‘vlees’ het woord voor al het voedsel was.
De keuze voor Wendy Panders betekent automatisch een enorme verzameling van geestige en cartooneske illustraties. Ze vergroten de speelsheid en luchtigheid en zijn vaak ook echt mooi. Zoals de prent van de ruziemakende zussen Tatin die bekvechten over de vraag of de appel geschikt is voor een desssert.
Het is een vol boek, wel wat overvol. Ergens treedt een punt van verzadiging op. Dan heb je als lezer wel een beetje je buik vol van de appel. Al hangt dat er natuurlijk vanaf hoe je met een non-fictieboek omgaat. Van begin tot eind lezen of lekker in shoppen en uitzoeken of de Apple-computer er in staat. Maar natuurlijk, naast de uitleg over New York als Big Apple, want er lijkt helemaal niks vergeten wat ook maar een beetje met de appel te maken heeft.
