Sprookjes

Jonathan Coe is een succesvolle schrijver, bekend van bijvoorbeeld De Rotters Club en Maxwell Slim, die nu zijn eerste jeugdboek publiceert. De achterflap bevat het fascinerende zinnetje: 'De gebroken spiegel is zijn eerste jeugdboek, dat hij schreef tijdens zijn werk aan zijn laatste roman'. Hoe moeten we ons dat voorstellen?

Dit boek verkocht als een tierelier in de Verenigde Staten. Niet zo gek als je weet dat de auteur Chris Colfer is, één van de acteurs uit de populaire musicalserie Glee. Of alleen zijn naam garant stond voor het succes van dit boek, is lastig te achterhalen, het is in

'Iedereen in het kasteel was even zwaar behaard, alleen die ene ridder niet, die ridder zonder baard'. De een is nog mannelijker dan de ander, al die ridders met hun baarden. Alleen die ene dus niet, bij hem is de baard blijven steken in zijn keel. Natuurlijk kiest de jonkvrouw

Het draait allemaal om een schilderij waarop geen lijn of penseelstreek is te zien. 'Een dunne laag goud lag als een blinkend waas over het paneel'.  Het is een volmaakt schilderij waar veel mensen op afkomen. Van de rijke koopman, de maangodin, de hogepriester tot en met zelfs de keizer

Ieder meisje wil prinses zijn, en dat zal er de komende maanden niet minder op worden nu Nederland nog meer in de ban van Maxima raakt. Jacques Vriens en Annet Schaap maakten dit prinsessenboek al toen er nog geen duidelijkheid was over de kroning in april. Bella is een leuk

Tja, wat moet je over dit boek zeggen? Dat het een wonder is dat al dit knip-en stanswerk op de vierkante millimeter minder dan dertig euro kost? Dat het met de grote K van Kunst en Knap is? Dat ik me afvraag wat kinderen hiervan vinden? En dat ze er

Een Sinterklaasboek waar geen mijter, zwarte piet, boot of pepernoot in voor komt. Feitelijk ook geen Sinterklaas, al is de vader van de drie jongens die in de pekelton geraken ,de goedheiligman in Wie klopt daar? van Bart Moeyaert. De Vlaamse auteur nam één van de legenden over Sinterklaas en

Tante Cornelia duikt zo nu en dan op in vermomming. Het duurt soms even voor Appie-Happie (die officieel Albert Cornelis heet) het doorheeft en dat zijn angstige momenten. Want je zult maar als je uit het zwembad komt een monster zien staan: een rode draak met twee staarten, zeven poten

Alain Verster maakte als illustrator een verpletterende indruk met zijn prenten voor De duif die niet kon duiken. Een debutant met een geheel eigen stijl die met zijn tweede album gelukkig de verwachting waarmaakt. Verster gaat door in dezelfde lijn en al is de verrassing nu minder, zijn prenten blijven

´Een sprookje over kinderen hebben en van ze houden´, staat achterop Takkenkind en het is onwaarschijnlijk dat deze erbarmelijk slechte zin door Gerda Dendooven zelf is geschreven. Dendooven formuleert normalitair een stuk beter al is dit boek geen stilistisch hoogstandje. Takkenkind is een klassiek sprookje over een man en een