1+

Het prentenboek bij de Kinderboekenweek is dit jaar een zogenaamde leporello. Een heerlijk woord om uit te klappen en lekker over de tong te laten rollen. Net als het boek, want een leporello is een uitklapboek in zigzagvorm. Wie Waar is Ludwig? uitklapt, ziet een volledige straat met huizen en

Staan twee waterjuffers bij een ontkiemende spruit, zegt de één tegen de ander. 'Kek iz tak?'. Zegt de ander: 'Weedk nietoor'. Dit is geen mop maar de eerste dialoog uit het prentenboek van de Amerikaanse kunstenares Carson Ellis. De insecten spreken in een verbasterde taal, consequent en kundig vertaald door Imme

'De wereld krijgt pas kleur als je keuzes maakt' is een wat merkwaardig motto voor een prentenboek waarvan de helft uit wit bestaat. Het verschil in kleur tussen de openingsprent en de laatste tekening is zeker evident. De ik-weet-niet-wezens' weten geen invulling te geven aan hun leven en brengen de dagen

Als oma een ooievaar is en opa een krokodil, wat zijn de ouders, om het maar niet te hebben over het kleinkind? Met het najaar voor de deur, verschijnen traditiegetrouw de eerste boeken over het thema van de Kinderboekenweek waar dit jaar opa en oma centraal staan. Met Mijn oma

Het is lastig te zeggen wat de dikke kartonnen boekjes (Ik zie ik zie en Het grote beesten verkleed feest) voor kleuters van Marianne Dubuc zo opvallend maken. Termen als humor, speelsheid, lichtvoetigheid en originaliteit komen naar boven. Maar er zijn wel meer prentenboeken en makers op wie die kwalificaties

Walter slaapt overal en altijd. In het zwembad, op de wipwap en tijdens zijn eigen verjaardagsfeestje. Hij wordt nergens wakker: niet als hij als basketbal wordt gebruikt, niet van een Kriebel Robot en zelfs niet als er een orkest met 75 muzikanten in zijn oor staat te tetteren. Zijn wanhopige

Slim en eenvoudig en zijn de woorden die het beste passen bij het prentenboek Tangramkat van Martijn van der Linden en Maranke Rinck. Het is een logisch vervolg op het boek Memorykonijn over het spelletje memory: een prentenboek over de Chinese puzzel Tangram. Ik heb geen idee hoe bekend dit spel nu nog

De tekening van mensen, vooral de gezichten, de Belgische illustratrice Ingrid Godon herken je uit duizenden. Ze zijn vaak een beetje vreemd van vorm, niet geheel symmetrische en met heel weinig drukken ze vele emoties uit. Godon werkt de gelaatsuitdrukking niet verfijnd uit en toch is de zeggingskracht enorm. Haar

Op de openingsprent zien we een meisje in haar slaapkamer met een bakje eten een hond lokken, die door het open raam naar binnenkomt. Wie goed kijkt, constateert dat het meisje een fascinatie heeft voor bepaalde spullen: hoepels, (jongleer)ballen, een trommel en aan de muur hangt een opvallende poster van een

Jip snapt niet hoe het kan dat een schoolvriendje twee moeders heeft, want er is toch een piemel voor nodig om een baby te krijgen. Dat heeft haar zwangere moeder uitgelegd, toen ze samen met een schaal paaseitjes op de bank zaten. Papa had een zaadje in zijn ballen en