4+

Een kleine doperwt die niet naar school wil en de strijd aangaat met een wortel, de baas van zijn moeder. Het is zo'n prentenboek waar je een beetje zuchtend aan begint maar dat is al snel over. De glimlach gaat niet meer weg tot en met de laatste bladzijde. Dat heeft vooral

Wie wel eens een nachtje in Hotel New York in Rotterdam heeft doorgebracht weet dat het daar vooral zo goed toeven is door de vele prachtige details in de stilering. Verantwoordelijk daarvoor is Dorine de Vos die als artdirector de volledige vormgeving bedacht, ook van Villa Augustus in Dordrecht trouwens,

Het moment dat er een brief op de deurmat ligt die aan jou is gericht, en je weet nog niet van wie die is. De brief die je leven zou kunnen veranderen. Dat moment waarop nog alles mogelijk is, grijpt Mathilde Stein aan voor het prentenboek Beste Bregje Boentjes. Over Bregje zelf

Als het donker wordt en alle vogeltjes naar huis terugkeren, mist er nog een vogeltje. De andere vogeltjes gaan zoeken en roepen de hulp in van andere dieren. Iedereen is ongerust en zoekt mee, de zoektocht krijgt het karakter van een militaire operatie. 'Geen vogeltje in een vogeltjesboom dat niet

Jan Wolkers bivakkeert in 1971 een week in zijn uppie op het onbewoonde eiland Rottumerplaat voor een radioserie. Hij bekommert zich om een jonge moederloze zeehond en ontfermt zich over een jonge scholekster met een gebroken poot. Hij spalkt het pootje en de vogel overleeft het kleine drama. De foto van de scholekster inspireerde

'Roodkapje mocht alles en moest niets. Bijna niets. Heel af en toe moest ze bij grootmoeder langs. Dat verwende nest uit het grote huis, zo noemde iedereen haar. De Grote Wolf noemde haar gewoon Roodkapje.' De Grote Wolf is in dit omgekeerde sprookje van Jonas Boets een lieve goedzak die geen

'Ons vuilnis leeft!', gilt mevrouw Stoffel. Want ineens beweegt er iets in de vuilnisbak en staat er een onzettend vies en plakkerig meisje op. 'Wat een Viezeltje!', gruwt mevrouw Stoffel en zo wordt de hoofdpersoon van dit prentenboek geintroduceerd. Mevrouw Stoffel is altijd aan het poetsen want stel je voor dat de

En alweer een nieuw Vlaams illustratietalent. Vlaming Alain Verster debuteert als illustrator van prentenboeken in De duif die niet kon duiken waarvoor Edward van de Vendel de tekst schreef. Het valt op hoe goed er de laatste jaren geillustreerd wordt in Belgie. Of er sprake is van een 'Vlaamse school', is maar

Dit boek verscheen vorig jaar al maar ik had het hier nog niet besproken. De nominatie voor de Vlaamse Boekenleeuw is een goede aanleiding om dat alsnog te doen. Appelmoes is een prentenboek over een vader-zoon relatie. Zo'n papa krijg je er zomaar bij, bij je geboorte. Geen volmaakte papa want op zijn kin

Hoewel nergens op dit boek staat vermeld dat de auteur een prinses is, speelde dat uiteraard een beslissende rol bij de hoeveelheid publiciteit die boek en auteur kregen. Tot ergenis van sommige andere jeugdboekenauteurs want 'waarom zij wel...?'. Nou, omdat ze een prinses is dus en een prins die in