dystopie

Albatros van Yorick Goldewijk, Ploegsma, 12+ Deze recensie stond op zaterdag 27 september 2025 in het Friesch Dagblad Als je vader een hond wordt en je moeder een hert. In de jeugdroman Albatros is een magisch gegeven de spil van een verder realistisch verhaal over oorlog en de vraag wat

Alter van Marloes Morshuis, Lemniscaat, 12+ Een jaar of tien geleden had Alter van Marloes Morshuis met recht een toekomstroman genoemd kunnen worden. Dat zou wellicht wat ongemakkelijk gevoeld hebben, maar wel met de geruststellend gedachte dat het nog lang niet zover is, en wellicht nooit zover zal komen. Nu

Beesten van Ingvild Bjerkeland, vertaling Kim Liebrand, Volt, 11+ Een zwarte vacht met, als je goed kijkt, klauwen erin, siert de voorkant van de novelle Beesten van de Noorse schrijfster Ingvild Bjerkeland. Een compact verhaal over een aanval op de samenleving die steeds grotere vormen aanneemt. De dertienjarige Abdi en

In Ark is taal slechts op rantsoen te verkrijgen. De gemeenschap is ontstaan na een grote klimaatramp, de zogenaamde Smelt. Nu mag er alleen nog maar Lijst worden gesproken. Tot zover de belangrijkste (en weinig origineel gekozen) begrippen uit een boek waarin taal juist als gevaarlijk wordt gezien. Voor de

Naar de rand van de wereld begint met het herdenken van de Kering. Dat is het moment waarop de mensen bedachten hoe de wereld er uit moest gaan zien na de Chaos en Crisis . In die oude tijd was er sprake van ongelijkheid omdat niet iedereen dezelfde toegang had

De schaduwen van Radovar speelt zich af in een dystopische wereld met onder-, boven en tussenwijken. Mensen kunnen punten verdienen om naar hogere verdiepingen in hun naargeestige flat te verhuizen en uiteindelijk een beter leven tegemoet te gaan. De samenleving  heeft Noordkoreaanse trekken, bijvoorbeeld door een nietsontziende politiemacht, de Grijze

Het volbrengen van de Chaos-trilogie is een uitdaging en vraagt doorzettingsvermogen, van zowel schrijvers, vertaalster en straks de scenarioschrijver maar zeker ook van de lezers. Het zijn drie dikke boeken waarbij de lezer het taalgebruik zich telkens weer eigen moet maken en het vergt tijd en inlevingsvermogen om in de

Het heeft even geduurd voor ik het vijfde deel van Gone ter hand nam, vooral omdat het ondertussen voelde als huiswerk. De serie was nogal gaan slepen en na het verrassend sterke begin als een plumpudding in elkaar gezakt en steeds ongeloofwaardiger geworden. In Angst zitten nog steeds veel van

De beste vondst in Chaos is 'de Herrie'. De bewoners van een nieuwe planeet kunnen elkaars gedachten horen, zelfs die van dieren. Dat is soms handig maar vaker nog heel irritant en gekmakend, en net zo vaak nutteloos. De ijzersterke openingszinnen tonen dat aan: 'Het eerste wat je ontdekt als

Juliette zit in een cel onder de meest barre omstandigheden die je maar kunt bedenken. Vrees me begint ermee dat ze na 264 een celgenoot krijgt. Een knappe jongen die ze ergens van blijkt te kennen maar het dringt maar langzaam door wie deze Adam ook alweer is. Zoals veel