Eilandstorm van Brian Floca, illustraties Sydney Smith, vertaling Edward van de Vendel, Querido, 4+
De spanning die een aankomende storm oproept bij kinderen is ultiem herkenbaar weergegeven in het prentenboek Eilandstorm van de Amerikanen Brian Floca en Sydney Smith. Floca is zelf ook illustrator maar vond zijn eigen stijl niet passend bij de tekst die hij had geschreven over de onstuimigheid van het weer. Met Sydney Smith koos hij precies de juiste kunstenaar voor dit project. In de boeken van Smith spelen weersomstandigheden en de natuur niet zelden een belangrijke rol, zoals in Klein in de grote stad. De kracht van water gaf hij zeldzaam mooi weer in het bijzondere ‘stotterboek’ Ik praat als een rivier.
Een prima combinatie van makers voor een boek over een relatief eenvoudig onderwerp uit het dagelijks leven van kinderen. Een broer en zus gaan op het eiland waar ze wonen bij een naderende storm naar buiten om de zee te bekijken. Alle voortekenen zijn er: ze zien de laaghangende hemel steeds donkerder worden en voelen de wind jakkeren en wakkeren. De spaarzame zinnen hebben een grote poëtische kracht door de secure keuze van de woorden en de sublieme vertaling van Edward van de Vendel die respect heeft voor het ritme en de alliteratie van de tekst. Op het hoogtepunt van de storm staat er: ‘De regen ragt ratelend over het dak, de donder dolt en dreunt en rol de hele hemel door.’ Razend knap om hier in een andere taal de juiste woorden voor te vinden.
Een paar keer aarzelen de kinderen of ze niet terug naar huis moeten, of dat ze toch nog even zuellen wachten tot het spektakel losbarst. De herhalende sleutelzin is: ‘Jij trekt mij mee, ik trek jou mee, en we besluiten door te gaan’. Brian Floca zei in een radio-interview dat hij kinderen niet wil aanmoedigen om in een storm op pad te gaan. Hij wil ze wel aanmoedigen om kinderen te zijn. Kinderen schatten risico’s niet altijd goed in, daar zijn het kinderen voor. Dat is perfect gevangen in dit verhaal waarin ze net te lang buiten blijven, maar er gelukkig geen ongelukken gebeuren. Het hoogtepunt van de storm beleven ze thuis vanachter het raam. Het is voelbaar dat het ook minder goed af had kunnen lopen.
Sydney Smith weet de onstuimige wind, de rollende golven en die ratelende regen op papier te toveren op een manier alsof de lezer er midden in staat. Op meerdere pagina’s volgt hij de kinderen in brede stroken die onder elkaar zijn afgedrukt, waardoor de lezer als het ware meewandelt. Smith gebruikt verschillende materialen om de chaos te verbeelden in composities vol vegen, streken en verfspatten. Het lijkt bijna alsof Smith zijn materiaal de baas laat zijn en de verfklodders zelf mochten kiezen waar ze terecht komen. Maar Smith zal toch echt zelf de touwtjes in handen hebben behouden en precies weten wat hij doet. Het is een unieke stijl die hij heeft geperfectioneerd en waarmee hij in eerdere boeken al overtuigde. Daardoor verrast het wel wat minder en dringt de nieuwsgierigheid op wat hij verder nog in huis heeft.
Eerst maar genieten van dit beeldschone boek dat in tekst en prenten een even eenvoudig als veelzeggend verhaal over de aard van kinderen vertelt.
