‘Wij komen in vrede’ van Bibi Dumon Tak, illustraties Annemarie van Haeringen, Querido, 8+
Deze bespreking stond op 11 april 2026 in het Friesch Dagblad
Bibi Dumon Tak noemt zichzelf in het geestige colofon van Wij komen in vrede: ‘Woordenjatter der Nederlanden aan wie alle dieren hun tekst hebben gedicteerd’. Die dieren zijn voornamelijk de krilldiertjes, kleine kreeftjes met stuk voor stuk tien pootjes en twee ogen. Er zijn er miljarden van in de oceaan, maar ze worden doorgaans als massa aangeduid met de term krill. Tegen die benaming komen ze in opstand tijdens hun jaarlijkse vergadering, waarvoor tal van dieren zijn uitgenodigd zodat de kwestie oceeanbreed kan worden besproken.
Waarom worden ze eigenlijk door iedereen gegeten, terwijl ze zelf niemand kwaad doen, vragen de krilldiertjes zich af. Bibi Dumon Tak behandelt deze vraag in een non-fictieboek met illustraties van Annemarie van Haeringen (uit het colofon: ‘als ze zich maar niets inbeeldt met die deftige ae’), dat volledig uit dialoog bestaat. Net zoals in het ongeëvenaarde Vandaag houd ik mijn spreekbeurt over de anaconda, voeren de dieren zelf het woord. Ze bevragen en bekritiseren elkaar en komen tot een gezamenlijke conclusie: de echte oorzaak van de problemen ligt bij de mens.Die zijn te speciësistisch, dat wil eigenlijk zeggen dat ze dieren discrimineren. Dumon Tak doet via de krilldiertjes een oproep aan kinderen om volwassenen uit te leggen dat ze anders met dieren om moeten gaan.
Natuurlijk gebeurt dat weer met elastische taal vol woordgrapjes (‘Wie kom in pies’) en speelse vondsten. De krilldiertjes zijn individuen en krijgen van de auteur een eigen stem. Dus staat er op een bladzijde soms tientallen keren het woord hoera, ja of ‘you go, witte haai’. Het is gedurfd en origineel maar ook een beetje ver doorgevoerd. Dumon Tak legt haar boodschap er dik bovenop, maar wel nadat ze eerst duidelijk heeft gemaakt hoe de voedselketen en het ecosysteem in elkaar steken en welke rol de verschillende dieren en de mensen daarin spelen.
