Een zomer die zindert van zwaarheid

Volgens de thrillergids van Vrij Nederland is dit boek niet echt spannend en dat is de spijker op zijn kop maar niet echt een groot bezwaar. Misschien wel als je het met een trhiller-brilletje op leest. Mijn bril heeft een jeugdboekenlens en die focust direct op dit boek, zeker op het eerste deel waarin de zomer van twee adolescenten wordt beschreven. Het Verschrikkelijke is gebeurd, dat weten we meteen al en de hoofdpersoon Erik kijkt terug op die zomer in het familiehuis aan het water. Mooi sfeervol en verstild beschijft Nesser een zwoele zomer die zindert van van alles en waarin dus ook een moord plaatsvindt. Toch is die moord niet het belangrijkste. Het gaat vooral over vriendschap, geheimen, eenzaamheid en ontluikende seksualiteit: de dingen die in de puberteit zo van belang zijn. Het wordt een zware zomer, zegt de vader van Erik, en daar heeft hij groot gelijk in. Het zindert van zwaarheid en toch is het een lichtvoetig verhaal door de knappe dialogen en de subtiele humor. De manier waarop de twee jongens over hun ouders (Eriks moeder is terminaal, Edmunds moeder zit in een afkickkliniek) spreken, of vooral niet spreken is beklemmend. Er wordt vooral heel veel niet gezegd.

In deel 2 is de moord gepleegd en in deel 3 wordt er tig jaren later op de hele affaire terug gekeken. Daar wreekt zich het ontbreken van echte spanning inderdaad maar heel vervelend wordt het niet. Lekker boek voor tussendoor en misschien 2, 5 sterretje, maar de VN doet niet aan halfjes.