Dijkzeul is, net als Simone van der Vlugt, een van die vrouwelijke jeugdboekenschrijfsters die de thriller heeft ontdekt. Als bron van inspiratie, schrijfplezier of inkomsten? Wellicht een combinatie van die drie. Dit is het derde boek van Dijkzeul over inspecteur Paul Vegter, misschien wel de Nederlandse Wallander. Hij heeft zo'n lekker stugge Friese collega met een eigenzinnige vrouw die Akke heet.

De karakters en persoonlijke verwikkelingen zijn boeiender en sterker dan het plot. Maar ja, daar kan je nou eenmaal niet omheen bij een thriller. Die moord moet opgelost. Maar hoe kan een dader zo idioot te werk gaan als hij doet? Moeten we dat verklaren uit zijn overmatige drank- en drugsgebruik? Jammer dat het motief, net als bij Appel, nogal plat is Maar er staan leuke taalgrapjes (over de kleur rood), subtiele verwijzingen en goede dialogen tegenover. Blijft over de vraag wat het woord 'roosvingerig' toch betekent?

Waar René Appel het gevoel geeft nogal plichtmatig te werk te gaan, straalt Dijkzeul plezier uit. Het is alleen jammer dat het format van de literaire thriller veel beperkingen heeft. Hopelijk laat ze die binnenkort nog eens los want ze lijkt zoveel meer te kunnen.