Ik las drie thrillers tijdens de vakantie. De nieuwe boeken van Lieneke Dijkzeul en René Appel en de tweede young adult roman van Carry Slee, waarover later meer. Opvallend veel gelijkenissen tussen deze boeken. Alsof alle auteurs meededen aan een wedstrijd met als opdracht: schrijf een verhaal waarin een pathologische leugenaar een rijke vrouw probeert haar geld af te troggelen.

Ik heb wel eens een beter boek van Appel gelezen. Hij lijkt stil te staan waar veel nieuwe collega´s hem voorbij snellen. Appel schrijft al heel lang psychologische thrillers waarin nauwelijks rechercheurs opduiken en bloederigheid een zeldzaamheid is. Het gaat hem om de relaties tussen mensen. In dit geval letterlijk want hoofdpersoon Fransien wordt van twee kanten belaagd. Die lepe boef die op haar geld uit is en de lesbische overbuurvrouw die hele andere dingen van Fransien wil.

Wat een cliché-pot trouwens, daar moet Appel zich echt een beetje voor schamen. Net als sommige metaforen, sowieso een punt van irritatie in al die thrillers. Dieptepunt in dit boek is als iemand zich beweegt 'als een slak met bewegingsproblemen'.