Vakantielezen 10 (slot) - Schrik niet als je favoriete personage doodgaat
Een epos van 750 pagina's waar je normaal weken over zou doen maar op vakantie in 3 dagen uitleest. Deze mevrouw Byatt is een vermaard schrijfster en won al eens de Booker Prize, waarvoor dit boek ook werd genomineerd. Ik had nog niet eerder iets van haar gelezen. Het is moeilijk om weer te geven waar Het boek van de kinderen over gaat. Volgens de achterflap 'is het een duizelingwekkend en meeslepend verhaal dat begint in het Victoriaanse Engeland en eindigt in de periode net na de Eerste Wereldoorlog' en in een recensie staat dat het een boek is 'vol gretigheid, passie en duistere geheimen'.
Dat klopt allemaal. Er komen veel mensen in voor, een kleine stamboom of namenlijstje had geen kwaad gekund. Al die mensen hebben kinderen die soms ook weer kinderen krijgen; veel dwarsverbanden en je moet het hoofd er echt even bijhouden om de de draad niet kwijt te raken. Het verhaal speelt zich af rond enkele families, waarvan het gezin waarin de moeder kinderenboekenauteur is, een van de voornaamste is. Zij schrijft voor ieder van haar kinderen een verhaal, waarvan we sommige kunnen lezen in dit boek. Verhalen in verhalen waardoor vaak een mystieke sfeer ontstaat.
In het begin van het boek wordt een jongen ontdekt in een museum die in de familie wordt opgenomen en zich opwerkt tot een vermaarde pottenbakker. Er zijn genoeg personages om sympathie voor te ontwikkelen of een afkeer voor te krijgen. Schrik er niet van als je favoriete personage ineens dood is of toch nog zwanger of vermist blijkt.
Het boek van de kinderen is heel knap geconstrueerd en zeker ook een pageturner waarin ik werd meegezogen. Op driekwart begon ik me af te vragen waar het allemaal naar toe zou gaan en waarom ik al die mensen had moeten leren kennen. Op die vraag komt uiteindelijk geen bevredigend antwoord. En daardoor is het voor mij niet een boek, zoals op de achterflap staat, 'dat je nooit meer vergeet'. Maar wel een aangenaam boek dat vele uurtjes leesplezier opleverde.
Reactie(s):
1

#1 Oeps, de recensie van Byatt
Oeps, de recensie van Byatt sla ik gauw over, want dat boek ligt klaar op mijn vakantiestapel. Voor je volgende vakantie kan ik je Mazzantini erg aanraden: "Ter wereld gekomen" Wat een bijzondere hoofdpersonen en het verhaal ging zijn eigen weg, totaal anders dan ik had bedacht. Ik ben erg benieuwd naar het boek dat je, zonder het gelezen te hebben, nu al een juweeltje noemt.