Vader is ziek en gaat dood

Het omslag doet een heruitgave uit de jaren 70 vermoeden. Hoe ouderwets wil je de tekening hebben? Toch gaat het om een gloednieuw boek van Dolf Verroen en gek genoeg blijkt de omslagillustratie na lezing prima te passen. Een vader voor altijd is een wat ouderwets boek. Een klassiek jeugdboek zonder opsmuk waarin het verhaal wordt verteld over een jongen die zijn vader verliest. 

Het ziekteproces wordt beschreven zoals het is. Met alle ups en downs, de ziekenhuisbezoeken en de stemmingswisselingen die erbij horen. De vader van Ruben schaamt zich voor zijn incontinentie en sluit zich steeds meer op. Rubens moeder weet het soms niet meer en ondertussen hangt Ruben gewoon wat rond met zijn vrienden. Veel meer gebeurt er eigenlijk niet maar dat is meer dan genoeg. Verroen schrijft heel precies in korte en klein gehouden zinnetjes op een manier die voor veel kinderen herkenbaar zal zijn. Het is thuis soms niet uit te houden en Rubens vrienden weten hem met een paar woorden of een klein gebaar weer op te peppen. 

Ruben heeft alles over zijn vader in een paar schriften opgeschreven en laat dat na zijn dood aan een vriendje lezen die het mooi vindt. 'Zo was hij toch, of niet?' 'Ik zie hem een beetje anders', antwoordde Kevin, 'maar hij was mijn vader ook niet.' Een goudeerlijk boek zonder drama of romantisering. Het is zoals het is. Als vader dood is, vindt Ruben hem verschrikkelijk dood maar niet eng. 'Af en toe streelde ik zijn vinger. Die waren koud. Anders koud dan op straat in de winter, maar niet eng'.