Slapstick van hoog niveau

Een agent en een boef zijn personages met heel verschillende belangen die tegenover elkaar horen te staan. Dat staan ze in dit prentenboek ook maar vooral in de zin dat ze elkaar bezig houden, vooral om het bezig houden zelf. Boef ontsnapt en maakt het agent lastig maar op de laatste bladzijde is het weer zoals het begon: boef zit in de cel en agent aan de 'goede' kant van de tralies. Eindelijk kan het avondeten worden opgediend dat ze samen aan dezelfde tafel nuttigen, met de tralies ertussen. 

Tjibbe Veldkamp en Kees de Boer slagen er in om een beetje 'enge' types als een boef en een agent voor kleuters heel aansprekend en behapbaar te maken. Het zijn vriendelijke personages die het niet echt kwaad met elkaar voor hebben en samen een avontuur beleven waarin de rollen vast staan. Boef ontsnapt en agent gaat hem achterna. In deel 1, dat een zilveren griffel won, plakte boef met lijm alles aan elkaar, dit keer zet hij de agent op het verkeerde been door overal tekeningen van te maken. Een fantastische vondst die bijna briljant wordt uitgewerkt, zeker op de dubbele middenpagina waarop kinderen de tekeningen in hun spel verwerken. Vindingrijk is ook de getekende dwarsbalk waar de agent doorheenvalt om op een getekend bed te landen, nou ja, niet dus.

Dit deel is nog beter dan het vorige en biedt peuters veel wat de fantasie stimuleert: dieren en mensen en veel situaties tijdens de vlucht van boef. Maar ook voor andere kinderen valt er genoeg te genieten door de aardige details en kleine grapjes (de mimiek van de hond, de aankleding van de cel) en omdat je steeds op het verkeerde been wordt gezet.

Slapstick van hoog niveau. 'Wat boef kan, kan ik ook!', zegt Agent. Hij gaat naar de winkel en haalt potloden en papier. Uiteindelijk trapt boef in zijn eigen val en zo kunnen we op naar deel 3.

Enorme vertrouwdheid en alles komt weer op zijn pootjes terecht.