De meeste Nederlandse kinderen zullen niet erg bekend zijn met de wombat, een buideldier uit Australie. Daarom is het fijn dat het beestje een dagboek bijhoudt zodat we kunnen kennismaken met zijn leventje en gewoontes. Alhoewel dat wel wat eentonig is: de wombat slaapt en eet voornamelijk en als hij wakker is, krabt hij zichzelf.
Een grappig beestje die Wombat en op zich is de repeterende breuk wel een grappige insteek. Vanochtend: lekker geslapen, vanmiddag: lekker geslapen, vanavond: gras gegeten. Maar veel meer is er niet meegedaan in dit boek waarin de wombat vooral in allerlei standjes is te zien en dat gaat snel vervelen. Het is geen erg sexy dier maar een donker mormel zonder poten, slurf of interessante gezichtsuitdrukkingen. Het gaat dus vooral over zijn behoeftes: slapen en eten. Hij wil een wortel, hij knaagt aan dozen en hij heeft daardoor een haat-liefde relatie met mensen. Geen dier om in je hart te sluiten.
Reacties
Als ik zo'n boek vertaal, probeer ik het uit op kleintjes (ook om te zien of de grapjes overkomen en het allemaal lekker bekt). Mijn proefkonijnen hebben er dubbel om gelegen. Terwijl ik, net als jij, vooraf dacht dat de wombat als relatief onbekend dier - en niet bepaald een knuffel - niet zou aanspreken, vonden ze hem helemaal geweldig! Het bleek ook erg spannend te zijn wat hij nu weer ging uitvreten om zijn in te krijgen. Ik denk dat juist dat element erg aanspreekt. En het einde, de omkering van rollen, is nog steeds een running gag: 'Mensen zijn makkelijk te temmen. Het zijn leuke huisdieren, de lieverds!'
Post new comment
