Het laatste boek van Siobhan Dowd is troostrijk

Solace of the road is het laatste boek van de in 2007 overleden Brits-Ierse auteur Siobhan Dowd, in Nederland verschenen onder de wat knullige titel De Weg. Ze voltooide daarmee een kwartet aan jeugdromans (Helle Kreet, Het reuzenradmysterie en Moerasmeisje) waarvan ze de opbrengsten doneerde aan projecten voor achtergestelde kinderen.  

De hoofdpersoon van De Weg is zo'n kind uit een zwak sociaal milieu. Holly is overgeleverd aan jeugdzorg en pleegouders en heeft haar vertrouwen in mensen verloren. Het boek begint daar waar Holly wegloopt uit het laatste pleeggezin. Ze heeft een blonde pruik gevonden waarmee ze een ander personage voor zichzelf creeert. Als Solace is ze een stoere meid met veel lef en ze gaat al liftend op weg naar Ierland, waar haar moeder woont. Ze heeft zich een romantisch beeld van het verleden gevormd dat stukje bij beetje ontrafeld wordt. 

Kinderen die zijn mishandeld en verwaarloosd of andere afschuwelijke dingen hebben meegemaakt, vluchten soms in andere persoonlijkheden of onjuiste herinneringen. Dowd verstrengelt dat allemaal op een heel knappe manier en laat zien hoe ervaringen en emoties op een kind kunnen drukken. De flashbacks en voorstellingen wisselen elkaar af en zoals een vriend van Holly het formuleert: 'De weg strekt zich voor je uit als de oplossing van een mysterie. Je denkt telkens dat je het bijna door hebt, maar er is altijd nog een stap verder.'

Holly/Solace ontdekt tijdens het liften dat er mensen zijn die wel te vertrouwen zijn en haar fantasie kan langzaam plaats maken voor de realiteit. Een rauw maar liefdevol boek en het is ergens troostrijk dat deze laatste van Siobhan  Dowd een happy end heeft. Haar finale boodschap aan jongeren die het moeilijk hebben is dat het mogelijk is dat het uiteindelijk beter gaat.